+ نوشته شده در دوشنبه بیست و نهم مهر ۱۳۹۲ ساعت 19:47 توسط ساقی
|
افـــساری شــد، گرد ِ گـــردنم ،ســرکش تر از آن بودم که با زبان ِ خوش روانه اش شــوم ..انداخت آن ریسمان ِ کاری را بر گردنم .. ..برد کشــان کِشــان به سمت ِ خویش.. پایم که آشــنای ِ" ره ِ عــشق" شــد آن طعمه را از من ســتانــد من مــاندم و خویش با نگاهی به آســمان دوخته در این ظلمت شـــب..! ریسمان ِ خوبی بود ..کمک کن بدون ِ افـــسار جا نزنم ...ســـاقـي
استفاده و کپی ِ نوشته ها تحــتــ ِ هیــچ شــرایطی مجــاز نمی بـاشد ..احــترام به نوشته های ِ دیگران و کپی نکردن در وهله ی اول احترام به شخـصیــتــ ِ انــسانی ِ خودمان اســتـــــ
